6. REGLA – MENNTUN
Aðildarríkjunum ber að hafa í heiðri þá meginreglu að fötluð börn, unglingar og fullorðið fólk njóti jafnréttis til náms í grunnskóla, framhaldsskóla og á háskólastigi í blönduðu skólaumhverfi. Þeim ber að tryggja að menntun fatlaðra sé órjúfanlegur hluti hins almenna menntakerfis.
1. Yfirvöld menntamála bera ábyrgð á því að fatlaðir öðlist menntun í blönduðu skólaumhverfi. Menntun fatlaðra skal vera hluti af almennri menntastefnu í landinu, námskrárgerð og skólaskipulagi.
2. Fræðsla í almennum skólum byggir á því að í boði sé túlkaþjónusta og önnur viðeigandi stoðþjónusta. Tryggja ber nægilegt aðgengi og stoðþjónustu sem mætir þörfum einstaklinga með hvers konar fötlun.
3. Foreldrahópar og samtök fatlaðra ættu að vera þátttakendur í menntun á öllum stigum.
4. Í aðildarríkjum þar sem lög kveða á um skyldunám skulu þau gilda um bæði pilta og stúlkur með fötlun á hvaða stigi sem er, einnig þá sem eru mest fatlaðir.
5. Sérstaka áherslu ber að leggja á eftirfarandi hópa:
(a) Fötluð smábörn;
(b) Fötluð börn á forskólaaldri;
(c) Fatlaða fullorðna, einkum konur.
6. Í því skyni að sjá fötluðum fyrir menntun í almennu skólakerfi þurfa aðildarríkin að:
(a) Hafa skýra stefnu sem nýtur skilnings og viðurkenningar í skólakerfinu og samfélaginu almennt.
(b) Sjá til þess að námskrár séu sveigjanlegar og að unnt sé að bæta við þær og laga að aðstæðum.
(c) Tryggja gæði kennslugagna, símenntun kennara og aðgang að sérkennurum.
7. Líta ber á blandaða kennslu fatlaðra og áætlanir byggðarlaga sem samverkandi leiðir til að veita fötluðum kennslu og þjálfun á hagkvæman hátt. Þeim sem standa fyrir byggðaáætlunum á landsvísu ber að hvetja staðaryfirvöld til að byggja upp og nota eigin aðbúnað til að veita fötluðum fræðslu.
8. Þegar almenna skólakerfið uppfyllir samt sem áður ekki þarfir allra fatlaðra með fullnægjandi hætti kemur sérkennsla til greina. Hún skal miðuð við að búa nemendur undir nám í almenna skólakerfinu. Gæði slíkrar menntunar ber að miða við sömu kröfur og markmið og gilda um almenna menntun og skulu vera náin tengsl þar á milli. Fötluðum nemendum skal að lágmarki veitt sama framlag til menntamála og ófötluðum nemendum. Aðildarríkjunum ber að hafa að markmiði að sameina sérkennsluna smám saman almenna skólakerfinu. Þó er viðurkennt að í sumum tilvikum kann sérkennsla að vera hentugasta kennsluformið fyrir fatlaða nemendur.
9. Vegna sérstakra samskiptaþarfa heyrnarlausra og daufblindra getur hentað þeim best að stunda nám í sérskólum eða í sérstökum bekkjum og sérdeildum í venjulegum skólum. Á fyrstu stigum þarf einkum að huga að menningarmiðaðri kennslu sem stuðlar að því að heyrnarlausir og daufblindir öðlist góða tjáskiptafærni og auki sem mest sjálfstæði sitt.
